Welkom!

Hallo!

Zoals sommigen onder jullie misschien al wel weten, ben ik de laatste maanden veel bezig met hiv. Gedeeltelijk omdat ook mijn eindwerk daar over gaat.

Sinds ik me meer in het onderwerp heb verdiept, leer ik steeds dingen bij die me nog steeds verrassen, niet alleen de cijfers hoewel deze uiteraard schokkend zijn, maar ook het verloop van de ziekte, ed...

Vorige maand was ik naar films over het onderwerp aan het zoeken en mijn oog viel op Philadelhia, de meesten onder jullie kennen hem waarschijnlijk wel, samen met het prachtige liedje van Bruce Springsteen.

Nu maandag, was ik best verrast toen ik zag dat er op vijftv een film was: girl positive.

Weer een film die een diepe indruk op me heeft nagelaten.

Ik kan het me niet voorstellen, hoe het zou zijn om te weten dat ik ernstig ziek ben, dat ik nooit meer zal genezen. Wanneer ik er nog maar aandenk komen de tranen in mijn ogen.

Het is jammer, dat er tot op de dag van vandaag nog steeds een angst is tegenover de patiënten.

Er is niets mis met de angst voor hiv, de ziekte, er is pas iets mis als je bang bent voor de patiënten. Onwetendheid is een factor die vele mensen de stuipen op het lijf jaagt.

Vandaag sluit ik mijn blog af met een boodschap aan iedereen die het in zich wil opnemen.

liefs.